Lato minęło. I chociaż nie chcę iść do szkoły (chyba pierwszy raz w życiu na poważnie i tak rozpaczliwie ) to cieszę się za cały czas, który był spędzony... jak Pan Bóg chciał.

Rekolekcje o. Bashabora, kurs Pawła... i lektura "Urzekającej". Odkrywanie tego, że jestem kimś ważnym i wartościowym. Że Bóg mnie kocha i ludzie zresztą też.

Mimo, że nie przeczytałam wszystkich lektur (i zakład przegrałam ), że nie zrobiłam i nie odwiedziłam wszystkich, których chciałam... Czas był wspaniały. I bardzo wszystkim dziękuję, którzy się do tego przyczynili.

Chwała Panu!

A serduszko mocno bije.